Reklama

Just-in-time

Opublikowany 24 czerwca 2017 | Brak komentarzy do Just-in-time

Just in time w produkcji

System JIT działa na zasadzie tzw. dwóch skrzyń i punktu ponownego zamawiania. W systemie tym na stanowisku pracy powinna znajdować się co najmniej jedna skrzynia z materiałem potrzebnym do pracy. W przypadku zużycia części z jednej skrzyni należy ją odstawić w miejsce punktu ponownego zamawiania w celu pokrycia zapotrzebowania. System ten (kanban) z powodzeniem stosuje się w firmie Toyota.

Każda skrzynia powinna być oznaczona odpowiednimi parametrami tj. wielkość partii, dostawca, stanowisko robocze, indeks bądź nazwa materiału. Najbardziej znaczącym parametrem jest “Wielkość partii”. Oznacza on ilość materiału jaki ma znajdować się w skrzyni / pojemniku. Teoretycznie idealną wielkością partii dostawy jest jednostka, jednak jest to bardzo często mało możliwe. Wielkość partii powinna być ustalona w taki sposób aby uwzględniała czas realizacji zamówień na dostawę materiałów od dostawców.

Istnieje podział na tak zwane systemu produkcji “pchanej” (PUSH) i “ciągniętej” (PULL). PUSH charakteryzuje się tym że gdy praca na jednym stanowisku zostaje ukończona produkt przesuwa się na następne stanowisko i tak aż do momentu gdy znajdzie się w magazynie. PULL polega na tym, że gdy pojawia się zapotrzebowanie na dany produkt, jest on montowany na ostatnim stanowisku po czym informacja o zapotrzebowaniu (najczęściej jest to sygnał kanban) przesyłana jest na poprzedzające stanowisko, aż do miejsca w którym pobiera się surowce potrzebne do wytworzenia produktu.

Zasada działania Just In Time
Zasada działania Just In Time

Państwowe wodociągi, elektrownie czy ciepłownie dostarczają swoje produkty właśnie w ramach Just-In-Time. Firmy te nie posiadają zapasów które muszą utrzymywać w magazynach. Zużycie produktów i wielkość partii jaką należy dostarczyć klientowi optymalizowana jest na podstawie ciągłego monitorowania liczników które znajdują się u każdego odbiorcy.

Przyczyny powodujące zmniejszenie efektywności JIT

– Nadprodukcja – powinna być eliminowana poprzez zmniejszenie partii w systemie kanban, skracanie czasu montażu, odpowiednie zaprojektowanie hali. Główną zasadą koncepcji just-in-time jest produkowanie tylko takiej ilości jaka jest wymagana w danej chwili,

– Transport – proces produkcji powinien być zoptymalizowany w taki sposób aby umożliwiał zminimalizowanie transportu pomiędzy gniazdami roboczymi. Do optymalizacji transportu można zastosować tzw. “Drogę Mleczarza“.

– Zbędne procesy produkcyjne – należy przeanalizować czy dana część / produkt musi być koniecznie produkowana. Należy zbadać każdy krok produkcji części w celu analizy na ile jest ona niezbędna.

– Zapasy – w systemie Just In Time uważane są za zło konieczne. Ich wielkość powinna być zredukowana w taki sposób aby była wystarczająca do wyprodukowania zaplanowanej ilości produktów.

– Produkcja wadliwych wyrobów – każdy produkt który okazuje się wadliwy wprowadza zakłócenia systemu PUSH / PULL, dlatego należy dążyć do produkcji która minimalizuje usterki.

– Nierównomierne rozłożenie pracy między gniazdami roboczymi – idealnym rozwiązaniem jest posiadanie pracowników wszechstronnie wyszkolonych. Dzięki temu w przypadku gdy w danym gnieździe nie ma dużego obciążenia, pracownika bez obciążenia można przesunąć na inne stanowisko robocze.

Zwiększenie efektywności Just-in-Time

Rozwój systemów klasy JIT ukierunkował się w trzech głównych kierunkach:

– Optymalizacja dostaw – należy produkować tylko tyle produktów na ile jest zapotrzebowanie. Należy zminimalizować wielkość zapasów.

– Segmentacja wytwarzania – podział procesu produkcyjnego na gniazda robocze.

– Systemy informacyjne / informatyczne muszą być oparte na zasadzie harmonijnej współpracy wszystkich gniazd roboczych uczestniczących w procesie przetwarzania informacji.

Wdrożenie Just-in-Time ( JIT )

Skala i zakres wdrażania metod JIT jest bardzo szeroki, zależy głównie od wielkości i charakteru firmy. Powszechnie znane są wdrożenia w przedsiębiorstwach zaopatrzenia, wytwarzania materiałów, w komórkach finansowych czy nawet w działach konstrukcyjnych. Wdrażanie zwykle rozpoczyna się od szkoleń i uświadomienia pracownikom idei przeprowadzanych rozwiązań. Przeszkolony pracownik przyczynia się do znacznie lepszego wykorzystanie jego możliwości. Kolejnymi etapami wdrożenia musi zrealizowania następujących zagadnień:

  • wyeliminowanie blokad w przepływie materiałów w procesie produkcji,
  • standaryzacja – zmniejszenie różnorodności konstrukcyjnej wyrobów,
  • zmiany organizacyjne ze struktury funkcjonalnej na strukturę skierowaną na produkt,
  • zaopatrzenie – wymuszenie przestrzegania zasady – kupuję tyle surowców ile jest w danej chwili wymagane, produkuję wg. zapotrzebowania na produkt,
  • zapewnienie wysokiej jakości surowców / materiałów,
  • podwyższenie elastyczności produkcji – możliwość szybkich zmian technologiczno-organizacyjnych,
  • zwiększenie dyspozycyjności maszyn – warto wprowadzić system prewencyjnego utrzymania ruchu,
  • udoskonalenie przepływu informacji, komunikacji

Aby planowanie produkcji mogło opierać się na zamówieniach dostarczonych z zewnątrz koncepcja Just In Time zakłada że czas dostawy powinien być dłuższy od czasu realizacji procesu. Pozwala to na produkcję na zamówienie. W przeciwnej sytuacji zachodzi konieczność utrzymywania zapasu surowców jak i produktów finalnych. Przy planowaniu produkcji należy rozpatrywać jednocześnie:  czas, asortyment, miejsce i ilość. Proces powinien być zakończony:

  • w odpowiedniej ilości,
  • w odpowiednim terminie,
  • do odpowiedniego miejsca – gniazda roboczego w przedsiębiorstwie bądź klienta.

Ciąg dalszy na następnej stronie. Znajdziesz na niej:

  • Prewencyjne utrzymanie maszyn
  • Powodzenie wdrożenia systemu Just In Time
  • Narzędzia Just in Time

Reklama

Autor: Paweł

Ostatnia aktualizacja:

Inne artykuły w kategorii Publikacje: